• Anasayfa
• Güncel Haberler
  • Video
• Şirket Haberleri
• Ürün Haberleri
• Fuar ve Kongre
• Uygulamalar
• Teknik Bilgiler
• Uzman Gözüyle
• Roportajlar
• Firmalar-Companies

ANKET

Tüm Anketler

Elektrik Dağıtım İhaleleri: Rekora doymuyoruz

Tarih: 9 Ağustos 2010… “Devler, 4 büyük bölgenin elektrik dağıtım ihalesi için kapıştı”… “İstanbul Elektriği 3 ortağın: Rekor 3 milyar dolar”. “Toplam ‘gelir’ 5 milyar dolar”…

Yoksul halka aş, işsiz gence iş mi yaratacak bu “gelir”? Öyleyse (!) hep birlikte sevinelim… 5 milyar dolar gelir. Gelir de; nereden gelir ve daha da önemlisi, nereye gider?

12 Eylül bir harika ressam yaratmıştı: Kenan Evren… Hatırlarsınız; onun ihtisası “nü” resimler üzerineydi “netekim”…

Bu dönemde ise, önemli bölümü enerji sektöründe faaliyet gösteren ve daha çok “göz boyama” üzerine çalışan bir yeni kuşak ressam takımı var. Hayli de yetenekliler… Rekorlara doymuyoruz!!! Biz “cambaza bakarken”, birileri ustaca “iş bitiriyor”… Biz cambazın numaralarına, rekorlarına doyamazken, “milyarlarca dolar” havada uçuşuyor!

Gelin Boğaziçi Elektrik (dağıtım) ihalesine, ilginç (!) bir örnek olması bakımından, biraz daha yakından bakalım… Özelleştirme iyi midir değil midir, onu da bir an için bir kenara koyalım.

Dün bir dostum telefon etti. Dört işlemi iyi bilir. Yani; toplama, çıkarma, çarpma, bölme… Yani piyasadakiler gibi sadece “çarpmayı” değil, diğer işlemleri de bilir. Elektrikten de biraz anlar. Üstüne üstlük sadece kuramını değil, uygulamasını da bilir. Benim gibi “aykırı” falan da değildir…

Peş peşe üç dört kez aradı… İçi içine sığmıyordu. Düşündüklerini, hatta diyebilirim ki isyanını paylaşmak istiyordu. Paylaştık da.

“Bak Necdet, lütfen beni iyi dinle” diye başladı. “Dün, sadece Boğaziçi Elektrik Dağıtım işi için 3 milyar dolar teklif verildi. Bu rakam çok, ama çook yüksek… Sen hesap, kitap bilen adamsın. Gel beraber bakalım şu ‘hesaba’. Olacak şey değil” diye devam etti.

“Teklif edilmesi gereken bedeli hesaplarken, belli kalemler var: İşletme Hakkı Devir Bedeli,  Kayıp Kaçak Maliyeti, Makul Temettü, Vergi-Rüsum ve Amortismanlar… Üst üste koy; 2 milyar doları bulmaz. Diğerleri yarı yolda çekildiler. Bu takım ise devam etti. Ve yaklaşık 3 milyar dolarla ihaleyi aldı. Bu parayı veren; ilan edilmiş bulunan mevcut “Ulusal Tarife” baz alınırsa, batar. Bunun başka bir yolu yok.”

Aldı mı beni bir düşünce? Yazık değil mi adamlara? Neden kendilerini elektrik fiyatlarından ve kesintilerinden bunalmış İstanbul halkına “daha ucuz ve daha kaliteli elektrik sağlama” uğruna feda ettiler acaba? Ama ne yalan söyleyeyim, “İnsanlık daha ölmemiş” diye de sevindim bir yandan.
 
Dostum devam etti: “2012’ye kadar açıklanan elektrik ulusal tarifesi belli… Kars’ta da İstanbul’da da aynı… Bu tarife değişmeyeceğine göre (???), bu kadar yüksek bedeli ödeyen, kesin batar. Batmaması için iki yol var: Ya yapması gereken yatırımları yapmayacak; bu da zaten sorunlu olan hizmet kalitesini iyice yerle bir edecek. Ya da bir rüya gördüler ve rüyalarında bir ermiş onlara, ulusal tarifenin arttırılacağını muştuladı. İhaleye katılan diğer firmalar ise, böylesi bir rüya göremediklerinden, ya da istiareye yatamadıklarından, yarı yolda çekildiler ihaleden…”
“Üçüncü bir yol var mı?” derseniz; yanıtı yalın: Yok!
Bu sabah bir kez daha çaldı telefonum… Arkadaşımı akşam uyku tutmamıştı anlaşılan. “Sıcaktan olsa gerek” diye düşündüm; değilmiş… “Bak Necdet… İkna etmek zorunda değilim seni ama hani merak eden birileri olursa diye, söylemeden edemedim. Bundan önce 11 adet elektrik dağıtım ihalesi yapıldı. Bunlara verilen tekliflerin ortalamasını aldım. Girişimci, parası ödenen elektriği temel alır teklifinde. Kayıp kaçağı dikkate almaz. Önceki 11 teklifin ortalaması 10 sentin az üzerinde bir değer esasına oturuyor (10,32 sent). Bu teklifte (Boğaziçi) ise, 16,62 sent… Yani diğerlerinden çok daha fazla teklif edilmiş… Bu olacak şey değil…”

İnsanın hesap kitap bilen dostları olması çok güzel bir şey. Ama yazın sıcağı yeterince bunaltırken, bir de bu acayip “iş”ler bunaltmaya başladı beni… Takıldı mı aklıma bir sürü soru? Mesela:

• Bu “kahpe dünyada”, hala halkını düşünüp, dağıtım şirketlerine ederinden milyarlarca dolar fazla teklif yapabilen insanlar hala var mı gerçekten?
• Bu iyi yürekli ve fedakar insanlar, zarar ederlerse ya da batarlarsa ne olacak?
• Batmamaları için acaba siyasiler “ulusal tarifeyi” yükseltirler mi?
• Siyasilerin böyle bir “yasal” hakları var mı? İhaleden çekilenler ne der o zaman?
• Eğer yoksa el altından talimat verirler mi?
• Talimat verseler bile, bağımsız düzenleyici kurul EPDK onları dinler mi? (“Asla” dediğinizi duyar gibiyim)
• 4 ihalede, teklifler toplamı olan 5 milyar doları öz kaynağıyla (Arap sermayesi falan değil) ya da krediyle sağlayacak güçte şirketlerimiz varken, ekonomik kriz söylemi abartı olmuyor mu?
• Şirketler karlarını en yüksek seviyeye çıkartarak yaşayabildiklerine göre, bu 5 milyar dolarlık “rekor” (ya da fahiş) bedel, son tahlilde gene tüketicinin sırtına biner mi? (“Binmez; ne alakası var?” diye bağırdığınızı duyarak, bir an için rahatladım)…
• Bu 5 milyar dolar, hangi ulvi işlere harcanacak? Sevinebilir miyiz?

Ama ne yalan söyleyeyim, gene de kafam karıştı. Sıcaklardan olsa gerek… Bizim aklımız bu “iş”lere pek ermiyor. Bunlar “karışık işler” vesselam.

Bu ara şiire sardırdım ve bu kez de Orhan Veli’nin “Pireli Şiir”i dolandı dilime. Durmadan tekrarlıyorum:

PİRELİ ŞİİR

Kimi işinde gücünde,
Kiminin donu yok kıçında.
Ağız var, burun var, kulak var;
Ama hepsi başka biçimde.

Kimi peygambere inanır;
Kimi saat köstek donanır;
Kimi katip olmuş yazı yazar;
Kimi sokaklarda dilenir.

Kimi kılıç takar böğrüne;
Kimi uyar dünya seyrine:
Karı hesabına geceleri,
Gündüzleri baba hayrına.

Karışık bir iş vesselam…
Deli dolu yazar kalem.
Yazdığı da ne? Bir sürü
İpe sapa gelmez kelam.

http://www.enerjienergy.com/artikel.php?artikel_id=162

HABER ARA